صفحه اصلی / مقالات / اصول ایمنی و حوادث در محیط کار

اصول ایمنی و حوادث در محیط کار

اصول ایمنی در محیط کار:

در سازما ن ها و کارخانجاتی که اصول و موازین ایمنی و حفاظت فنی مراعات نمی شود، روحیه کارکنان نیز ضعیف است و کمتر امکان دارد کارگر خوب و طراز اول در خدمت چنین سازما نهایی مشغول به کار باشد .بنابراین اجرای تدابیر و برنامه هایی به منظور ایمنی و حفاظت فردی کارگران، در درجه اول اهمیت، در راستای تامین و نگهداری نیروی انسانی قرار دارد. درعین حال، صرف هزینه و تخصیص اعتبار در برنامه های سازمان، به منظوراستقرار وسایل جهت جلوگیری از حوادث، اندک و ناچیز به کار می رود. هدف از اجرای مقررات ایمنی، امکان به وجود آمدن محیط سالم است به گونه ای که کارگران بدون دغدغه خاطر و بدون ترس از خطرات صنعت به کار خود ادامه دهند. بدون وجود مسئول ایمنی نه تنها قدمی در راه پیشرفت صنعتی برداشته نمی شود، بلکه صنعت دچار هرج و مرج و از هم پاشیدگی شده و دیر یا زود به سوی زوال تدریجی سوق پیدا می کند.

نظم و نظافت کارگاهی

روزگاری فروش زیاد یا تعداد کارکنان و بزرگی کارخانه موجب افتخار یک شرکت را فراهم می آورد زیرا ظاهرا فروش بالا و تولید انبوه،کاهش هزینه تولید و سود بالاتر را تضمین می کرد. در دیدگاه جدید مدیریتی مهارت کارگر خط تولید و نیز شرایط تولید و محیط کارخانه و کیفیت محصول است که تعیین کننده فروش و سود شرکت است. جهت دستیابی به صنعتی بادوام و کارگاهی تمیز با کارگران بهره ور و کاهش بهم ریختگی راهکارهای زیر توصیه می شود:

1.علامت گذاری و نوشتن مشخصات مواد و قطعاتی که در داخل قوطی ها و بشکه ها هستند و نوع آنها مشخص نیست.

2. لوازم ضروری از لوازم غیرضروری تفکیک شده و وسایل غیرضروری از محیط کار دور نگه داشته شوند.

3. ماشین آلات و تجهیزات مورد استفاده و کف سالن ها و را هروها بعد از هر شیفت تمیز شوند.

4. اقلام پرمصرف در نزدیکی محل مصرف قرار داده شوند.

5. برای نظافت و بهداشت شخصی کارگران باید یک برنامه مدون وجود داشته باشد.

رنگ و کاربرد آن در صنعت

طبق استاندارد ANSI هر رنگ دارای کاربرد ویژه ای بوده و در موارد خاصی به کار می رود.

قرمز: رنگ قرمز علامت توقف (کلیدهای توقف اضطراری) و تجهیزات پیشگیری و مبارزه با حریق مانند جعبه های هشدار دهنده، سطل های شن و

غیره را نشان می دهد.

نارنجی: این رنگ برای نشان دادن خطر به کار می رود. مثلا برای نشان دادن قسمت های متحرک ماشین که می تواند ایجاد له شدگی، بریدگی و غیره

انجام دهد و نیز اگر حفاظ ماشین برداشته شود با این رنگ نشان می دهند.

سبز: برای نشان دادن را ه های تخلیه، نجات، پست های کمک های اولیه، اجازه عبور وسایل نقلیه و به طور کلی معرف تاسیسات حفاظتی است. رنگ سبز یعنی رنگ ایمنی.

آبی: از آنجایی که آبی رنگ اصلی هشدار دادن می باشد برای نشان دادن خطر به کار می رود. کاربرد آن شامل برچسب زدن برای هشدار دادن به منظور جلوگیری از شروع و به راه افتادن ماشین هایی که تحت تعمیر بوده و کارگر در آنها مشغول به کار می باشد.

زرشکی (ارغوانی): برای مشخص کردن خطر تابش اشعه هایی نظیر ایکس، آلفا، بتا، گاما، پروتون و غیره به کار می رود. این رنگ به همراه پره های شکسته شده در یک زمینه زرد برای نشان دادن اتاق ها و محل هایی است که در آنجا مواد رادیواکتیو ذخیره یا جابه جا می شود.

زرد: برای نشان دادن احتیاط، مخاطرات فیزیکی نظیر برخورد، سر خوردن، افتادن و ماندن بین چیزی به کار می رود.

سیاه و سفید: برای راهروهای رفت و آمد و خطوط جهت یابی بکار می رود.

سیاه و زرد: برای نشان دادن مسیر حرکت وسایل نقلیه مثل لیفتراک به کار می رود. مهم ترین کاربرد رنگ در صنعت نشان دادن هویت لوله ها است.

آموزش ایمنی

آموزش در راستای اهداف بهداشت حرفه ای از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، چرا که آموزش صحیح سطح آگاهی افراد را بالاتر برده و فرهنگ ایمنی و بهداشت را در بین کارگران باز می کند. طبیعی است که کارگر هرچقدر نسبت به ایمنی و مسایل مربوط به آن آگاه تر باشد کم تر ارتکاب به اعمال غیر ایمن می کند و همچنین افراد دیگر را نیز از انجام آن منصرف می کند.

عوامل مرتبط با سوانح

حوادث در محیط های صنعتی به عوامل گوناگون متعددی مرتبط است از جمله:

1. کثرت ماشین آلات و تجهیزات سنگین

2. سرعت کار ماشین آلات که احتمال وقوع مخاطرات را افزایش می دهد

3. وجود نقص در ماشین آلات

4. اشتباهات کارگران در حین انجام کار با ماشین ها

5. لیز بودن کف کارگاه ها به خاطر روغن ریختگی

6. حوادث ناشی از حمل و نقل مواد و وسایل به طریق غیر اصولی

7. عدم استفاده از وسایل حفاظت فردی در هنگام کار با وسایل

8. عدم رعایت اصول و موازین و حفاظت فنی در کارهای مختلف و فقدان وسایل ایمنی و حفاظت فنی علل ایجاد سوانح

 

تمامی سوانح در محیط های صنعتی و تولیدی از سه علت اساسی زیر ناشی می شود

1. علل ناشی از فقدان تجهیز وسایل حفاظتی،نظیر استفاده نکردن از وسایل ایمنی و حفاظتیدر کارها، استفاده از ماشین های بدون حفاظ، به کار انداختن ماشین ها در سرعت های غیرحفاظتی و غیرمجاز، کار کردن روی قسمت های متحرک و مخصوصا دوار ماشین ها و به کارانداختن و نگهداری ماشین ها به طرز ناصحیح.

2. علل شخصی ،نظیر نداشتن آموزش کافی و لازم (فقدان اطلاع و تخصص کافی در کارها)، به کار بردن روش ناصحیح، متناسب نبودن قوای جسمی و اعضای بدن کارگر با نوع و ماهیت کار محوله، عدم آشنایی و سهل انگاری کارگر و … .

3. علل مکانیکی، نظیر نقص در ماشین ها، نصب ناصحیح حفاظ ها برروی ماشین ها، روشنایی یا تهویه غیرکافی(شرایط نامطلوب در محیط کار)، کار با مواد و قطعات معیوب و ناقص و… .

برگرفته از ویژه نامه نگین رازی

درباره نویسنده :

برنامه نویس php، طراح سایت، محتوا نویس در حوزه ایمنی و ورزشی و it

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *